رَسُولِكَ ، وَذُريَّتِهِ النُّجَباءِ السُّعَداءِ ، صَلَواتُكَ عَلَيْهِمْ پيامبرت و فرزندان نجيب و سعادتمندش - كه درودهاى تو وَرَحْمَتُكَ وَسَلامُكَ وَبَرَكاتُكَ ، وَتُحْيِيَنى ما احْيَيْتَنى و رحمت و سلام و بركاتت بر ايشان باد - و زنده‌ام بدارى تا هر وقت عَلى طاعَتِهِمْ ، وَتُميتَنى اذا امَتَّنى عَلى طاعَتِهِمْ ، وَانْ كه زنده‌ام بر فرمانبرداريشان و بميرانيم هرگاه كه مردم بر فرمانبرداريشان ، و لا تَمْحُوَ مِنْ قَلْبى مَوَدَّتَهُمْ وَمَحَبَّتَهُمْ ، وَبُغْضَ اعْدائِهِمْ ، محو نكنى از دل من دوستى و محبت ايشان و بغض دشمنانشان وَمُرافَقَةَ اوْلِيائِهِمْ وَبِرَّهُمْ ، وَاسْئَلُكَ يا رَبِّ انْ تَقْبَلَ و رفاقت دوستانشان و نيكى كردن به ايشان را ، و از تو خواهم پروردگارا كه بپذيرى ذلِكَ مِنّى ، وَتُحَبِّبَ الَىَّ عِبادَتَكَ وَالْمُواظَبَةَ عَلَيْها ، اين ( زيارت و دعا ) را از من ، و مرا دوستدار عبادتت كنى و مواظبتم دهى بر وَتُنَشِّطَنى لَها وَتُبَغِّضَ الَىَّ مَعاصِيَكَ وَمَحارِمَكَ آن و بنشاطم آورى براى عبادت ، و متنفرم كنى از گناهان و محرّماتت وَتَدْفَعَنى عَنْها ، وَتُجَنِّبَنِى التَّقْصيرَ فى صَلَواتى ، و بازم دارى از آنها و بركنارم دارى از كوتاهى كردن در نمازهايم وَالْاسْتِهانَةَ بِها وَالتَّراخِىَ عَنْها ، وَتُوَفِّقَنى لِتَاْدِيَتِها و سرسرى گرفتن آن و سستى و كاهلى كردن در آن ، و موفقم دار براى اداء كَما فَرَضْتَ وَامَرْتَ بِهِ عَلى سُنَّةِ رَسُولِكَ ، صَلَواتُكَ آن ، چنانچه واجب كرده‌اى و دستور فرموده‌اى به روش پيامبرت - كه درودهاى